Η αδελφή μου λέει πως γεννήθηκα ...θυμωμένη!
Να είναι ορμονικό, να είναι αστρολογικό, να είναι "απλώς" ψυχολογικό;
Ίσως να είναι και κληρονομικό!
Από τη γιαγιά μου που έχει πεθάνει χρόνια τώρα θυμάμαι έντονα την εικόνα της, στο μπαλκόνι του παλιού σπιτιού να πιάνει ψιλή κουβεντούλα με έναν ... αόρατο συνομιλητή!
Ακολουθώντας τα γονίδια,
έχω μαλώσει, έχω βρίσει, τα έχω πει έξω από τα δόντια,
απευθυνόμενη στο ...σιωπηλό ακροατή μου!
Έχω θυμηθεί όποιον με έχει ενοχλήσει, με έχει πειράξει, με έχει αδικήσει!
Στην περίπτωση που έχω λόγο να θυμώνω...
αν δεν εκφράσω τον θυμό μου στην ώρα του, αυτός δειλιάζει, οπισθοχωρεί, διαπραγματεύεται, μοιράζει ευθύνες, οργανώνεται εναντίον μου!
Όταν επεξεργάζομαι τον θυμό, αυτός συρρικνώνεται σε μέγεθος, καταπιέζει την ένταση του και μεταμορφώνεται (όπως όλα τα ανέκφραστα συναισθήματα), σε θλίψη, η θλίψη σε κατάθλιψη και πάει λέγοντας!
Όταν τον εκφράζω ,
αντίθετα αισθάνομαι ενοχές γιατί δημιούργησα μία άβολη κατάσταση,
η οποία με φέρνει μπροστά στον φόβο
να αντιμετωπίσω το φόβο μου,
τον οποίο κατάφερνα επιμελώς να αποφεύγω για πολύ καιρό!
Φόβος να χαθεί η έθραυστη ισορροπία, φόβος να μην ξέρω πως να διεκδικήσω το δίκιο μου, φόβος να μην είμαι αρεστή και αποδεκτή, φόβος να χάσω τα ...κεκτημένα μου, φόβος να μείνω μόνη !
Ανήκω δυστυχώς κι εγώ στην κατηγορία των ατόμων που έχουμε εκπαιδευτεί με μεγάλη επιτυχία στην άρνηση του θυμού μας και στην αντικατάσταση του από επιφανειακή ηρεμία, δήθεν ανωτερότητα, παθητική επιθετικότητα και πολλά ...ψυχοσωματικά συμπτώματα!
Αυτά τα τελευταία είναι ένα τίμημα που έχω πληρώσει πολύ ακριβά!
Συμπέρασμα: Θυμώστε! Κάνει καλό στην υγεία!
Zητείται, επειγόντως ηλεκτρολόγο!
Μερικές φορές στη ζωή μας που τα πράγματα ανακατεύονται, μπερδεύονται, περιπλέκονται...
Μία σκέψη, ένα συναίσθημα, μία ανάγκη, μία επιθυμία, η καθημερινότητα τόσο αργά αλλά τόσο διακριτικά δημιουργούν ένα εσωτερικό κουβάρι που δεν το αντιλαμβάνεσαι όσο δημιουργείται και όταν φευγαλέα πλησιάζεις, καταλήγεις να αποφεύγεις τη σκέψη και απλώς την τοποθετείς στο κουτάκι "φυσιολογικά"!
Μαθαίνεις να ζεις μαζί του, δεν το κλωτσάς, δεν σκοντάφτεις πάνω του αλλά εξασκείσαι στους ελιγμούς, σηκώνεις το πόδι και περνάς , αλλάζεις πορεία ακόμα κι αν χρειάζεται να κάνεις κύκλους, μαθαίνεις να ζεις μαζί του ακόμα κι αν πληγώνεται καθημερινά η αισθητική σου.
Ο καλύτερος ίσως τρόπος να αποκτήσεις συνειδητότητα της εσωτερικής αναστάτωσης είναι να αντιμετωπίσεις την καθημερινότητα σαν εσωτερικό καθρέπτη , να κοιτάξεις, πως πραγματικά ζεις, πως κινείσαι, πως συμπεριφέρεσαι, τι έχεις τοποθετήσει γύρω σου!
Στο δια ταύτα!
Ζω ανάμεσα σε καλώδια.
Μόντεμ, σταθερό τηλέφωνο, laptop, κι άλλο laptop, τηλεόραση, κι άλλη τηλεόραση, κεραίες τηλεόρασης, εκτυπωτής και πλέον home cinema! Ένας συρφετός από καλώδια.
Τα λημέρια τους είναι η τηλεόραση αλλά και το πάτωμα κυρίως μπροστά και λιγότερο πίσω από τον καναπέ του σαλονιού!
Σκορπισμένα μέσα σε όλο το σαλόνι συνδέονται μεταξύ τους, με συνδέσμους, με τις πρίζες, θυμίζουν κατσαρίδες, πολλαπλασιάζονται, επεκτείνονται...
Συμπέρασμα: τα καλώδια θα τα ξεμπερδέψει ο ηλεκτρολόγος!
Με εμένα τι θα γίνει;
- Μaya :
Καλησπέρα.
Ένα ραντεβού θα ήθελα να κλείσω για καθαρισμό ("δοντιών " ! Το σκέφτομαι αλλά δεν το λέω).
- Οδοντίατρος :
Θα πρέπει να σας ενημερώσω ότι ο καθαρισμός διαρκεί 2 ώρες!
- Μaya :
Μα καλά, 2 ώρες, Τι θα κάνετε 2 ώρες; (πως θα δικαιολογήσουν τα 100 ευρώ; Το σκέφτομαι αλλά δεν το λέω.)
- Οδοντίατρος :
Είναι ο ατμός, οι κρέμες, το μασάζ, θα μπείτε και στο μηχάνημα!
- Μaya :
(Πόσο έχουν εξελιχθεί οι καθαρισμοί δοντιών!
Η καινούρια οδοντίατρος είναι, τηλεφωνικά τουλάχιστον, αντάξια της φήμης της!
Μα καλά οι υπόλοιποι οδοντίατροι δεν ενημερώνονται;
Εμένα τόσο καιρό γιατί με ταλαιπωρούνε και με πονάνε;
Τα σκέφτομαι, όλα αυτά, αλλά δεν τα λέω!)
- Οδοντίατρος :
Στις 4.00 είναι καλά;
- Μaya
Πολύ καλά! Ευχαριστώ! Γεια σας!
Κλείνω το τηλέφωνο και κοιτώ αφηρημένα την κάρτα!
Είχα μόλις κλείσει ραντεβού για καθαρισμό "δοντιών" με την ...αισθητικό!
"Ενώ βρίσκομαι στην κρεββατοκάμαρα και επιδεικνύω μία απίστευτη νοικοκυροσύνη (μη με πουν και ακαμάτρα!), ακούω αίφνης, όλους εκείνους τους γνωστούς ήχους, που παράγονται, όταν ένα ζευγάρι βρίσκεται σε ερωτικές περιπτύξεις. Το αξιοπερίεργο ήταν ότι το ζευγάρι αυτό ή βρισκόταν στο σαλόνι μου ή η κλειστή τηλεόραση μου, άγνωστο πως, βρέθηκε στο on, να προβάλλει, ταινίες sex, μέρα μεσημέρι! Χωρίς να αναλύσω τι ακούω και με το τρομακτικό συναίσθημα ότι κάποιος έχει εισβάλλει μέσα στο σπίτι μου, τρέχω στο σαλόνι. Κατέληξα, με το βλέμμα του ροφού στο μάτι γιατί και εξακολουθούσα να είμαι μόνη μου και η τηλεόραση παρέμεινε κλειστή. Παρόλα αυτά κάποιοι, έκαναν sex, μέσα στο σπίτι μου! Μπορεί να μην τους έβλεπα αλλά τους άκουγα!
Είμαι με το Αστροπελέκι σε μια μικρή παραλία στην
- "Τι κάνεις"; Παχαίνει, είναι η προφανής απάντηση!
- "Άλλαξες!" Γιατί πάχυνε!
- "Σα να μην πέρασε μια μέρα"! Μα πέρασαν χρόνια!
Μήπως τον φέρω σε δύσκολη θέση;
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ:
Αν έχεις ευαίσθητο στομάχι
μη διαβάσεις το κείμενο.
Πέμπτη
Η νηπιαγωγός της ιστορίας μας πρωί πρωί πηγαίνει να εργαστεί στο νηπιαγωγείο.
Έχει οργανώσει παιχνίδια, έχει προμηθευτεί παραμύθια, έχει φρεσκάρει στην μνήμη της όλα τα παιδικά σουξέ που γνωρίζει κ.ά. Βέβαια, η συνάδελφος της, την έχει ενημερώσει ότι το πρωί στο συγκεκριμένο νηπιαγωγείο δεν προλαβαίνεις να ασχοληθείς με τα νήπια γιατί μπαινοβγαίνουν οι υπάλληλοι του Δήμου και τα τηλέφωνα κτυπούν συνέχεια όπως στα Υπουργεία. Εκείνη, όμως, είναι πολύ αισιόδοξη.
Τελικά η ημέρα εξελίχθηκε με αρκετές ...βιωματικές εμπειρίες για τα νήπια, τα οποία παρακολούθησαν, αρχικά, το σιδερά να επιδιορθώνει τις μπαλκονόπορτες, τα παγκάκια και να αφαιρεί σιδερένια παιχνίδια της παιδικής χαράς ως άκρως επικίνδυνα.
Κατόπιν παρατηρούσαν τους οικοδόμους του δήμου, οι οποίοι ήρθαν να εκτιμήσουν σε πόσο άθλια κατάσταση βρισκόταν η αποθήκη, να προτείνουν τρόπους αποκατάστασης της, φυσικά σε άλλη χρονική στιγμή και όλοι μαζί να αναρωτιούνται αν η ηπατίτιδα Α είναι χειρότερη από την Ηπατίτιδα Β.
Η δε νηπιαγωγός, όλο το πρωινό, βρισκόταν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τους εκπροσώπους από την Επιτροπή Παιδείας του δήμου για να συντονίσει τις εργασίες που γίνονταν εκείνη την στιγμή στο σχολείο!
Δεν πειράζει, σκέφτηκε η αφελής,
"αύριο θα είναι μια καλύτερα ημέρα, δεν περιμένουμε, άλλωστε κανένα εργάτη!"
Παρασκευή.
Παρασκευή πρωί πρωί, η γνωστή νηπιαγωγός ήρθε, πάλι, χαρούμενη στο σχολείο, άνοιξε τα παράθυρα να αερίσει το χώρο και καλωσόριζε τα νήπια. Όσο περνούσε όμως η ώρα, παρατηρούσε μια μυρωδιά να πλανιέται στον αέρα!
Μύρισε τα παπούτσια των παιδιών ένα ένα (για ακαθαρσίες γάτας).
Τίποτα!
"Ανίχνευσε" τους ποπούς των παιδιών για τυχόν "ατυχήματα".
Τίποτα!
Άρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι έχει ψοφήσει.
Έλεγξε το σχολείο!
Τίποτα.
Το συζήτησε με την συνάδελφο της και αποφάσισαν από κοινού ότι μύριζε "πτωμαΐνη". Κάτι ψόφιο υπήρχε στο νηπιαγωγείο και υπέθεσαν ότι το πτώμα κειτόταν κάτω από το φωτοτυπικό.
Κάτω από το φωτοτυπικό όμως βρισκόταν μόνο ένα τεράστιο πτώμα κατσαρίδας (από βασιλική οικογένεια, δηλ τεράστιο!).
Στο μεταξύ, παιδιά και νηπιαγωγοί, έχουν μαστουρώσει από την μπόχα και έχουν ανοίξει ότι ανοίγει για να μπει καθαρός αέρας.
Φτάνει η ώρα του δεκατιανού και τα παιδιά πάνε τουαλέτα. Ένα παιδί αφού κάνει την ανάγκη του τραβάει το καζανάκι.
Και τότε η ταλαίπωρη νηπιαγωγός το ακούει να φωνάζει:
" κυρία, το νερό ανεβαίνει!".
Πράγματι το νερό μέσα στην μία λεκάνη
αρχίζει να ανεβαίνει επικίνδυνα, πολύ επικίνδυνα.
Η νηπιαγωγός, θέλει να φωνάξει στα παιδιά
να βγουν έξω από την τουαλέτα
αλλά η φωνή δεν βγαίνει από το σοκ!
Όπως όταν βλέπει εφιάλτη!
Άλλωστε ήταν εφιάλτης,
που έβλεπε με ανοιχτά μάτια.
Το νερό σταμάτησε στο χείλος της λεκάνη, λίγο πριν ξεχειλίσει.
Τηλεφωνεί, η ταλαίπωρη στο δήμο να έρθουν αμέσως οι υδραυλικοί.
Παραδόξως ο υδραυλικός ήρθε σε δέκα λεπτά και εκεί αρχίζει ο πραγματικός εφιάλτης!΄
Ο υδραυλικός παίρνει την σφουγγαρίστρα, με την οποία η καθαρίστρια, σφουγγάριζε το σχολείο,
την χώνει στην λεκάνη της τουαλέτας και αρχίζει να την ξεβουλώνει.
Μέσα σε λίγα λεπτά, λεκάνη, πατάκια, πάτωμα, τοίχοι έχουν γεμίζει
με το περιεχόμενο της λεκάνης.
Στη συνέχεια, ο υδραυλικός,
με τα λερωμένα παπούτσια του, αφού έκανε μία βόλτα μέσα στο σχολείο,
εξήγησε στις κοπέλες ότι η τουαλέτα δεν ξεβουλώνει
και πρέπει να καλέσουν αποφρακτική
να κάνει συντήρηση στους σωλήνες.
Στο μεταξύ τα παιδιά στριμώχνονται στην μικρότερη τουαλέτα του διπλανού τμήματος.
Αλλά νερό, τα δύσμοιρα, ήπιαν πριν φύγουν γιατί δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τις τσάντες τους και
να πάρουν τα ποτηράκια τους, γιατί αυτές βρίσκονταν κοντά στο βρωμερό μπάνιο!
Φυσικά τα νήπια πέρασαν στην τάξη τους,
ένα τέταρτο πριν αποχωρήσουν από το σχολείο.
Η νηπιαγωγός διάβασε πολύ γρήγορα ένα παραμύθι
για να φύγουν με καλές αναμνήσεις
και να μην θυμούνται την "περίεργη" μέρα που πέρασαν.
Έτσι τελείωσε η πρώτη εβδομάδα του νέου σχολικού έτους.




">
